انجمن علمی مهندسی و مدیریت پسماند ایران اکولوژی انسانی 3041-9255 4 11 2025 07 23 A Comparative Study of the Effectiveness of Schema Therapy and Cognitive Restructuring in Reducing Rumination and Emotional Loneliness Among Women Affected by Marital Infidelity مقایسه اثربخشی طرحواره‌درمانی و بازسازی شناختی در کاهش نشخوار فکری و تنهایی عاطفی در زنان آسیب‌دیده از پیمان‌شکنی زناشویی 854 867 226581 10.22034/he.2025.537880.1126 FA ویدا فرضعلیزاده گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. مهناز عسکریان گروه روانشناسی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران. مهرناز آزادیکتا گروه روانشناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران. Journal Article 2025 07 29 Marital infidelity remains one of the most psychologically destabilizing relational traumas, often resulting in prolonged cognitive rumination and profound emotional loneliness. This study examined the comparative efficacy of schema therapy and cognitive restructuring in reducing rumination and emotional loneliness among women affected by spousal betrayal. Seventy-five participants were randomly assigned to schema therapy, cognitive restructuring, or a waitlist control group. Using a pre-test–post-test design, outcomes were assessed via validated self-report measures of rumination (α = .86) and emotional loneliness (α = .76). Mixed ANOVA revealed significant group × time interactions for both rumination (F (2,144) = 17.37, p < .001) and emotional loneliness (F (2,144) = 3.82, p = .024). Post-hoc comparisons confirmed that schema therapy outperformed both cognitive restructuring and control conditions, yielding the largest reductions in both outcomes. MANOVA corroborated these results at the multivariate level (Wilks’ Λ = .350, p < .001). Findings underscore schema therapy’s unique capacity to remediate entrenched cognitive-affective patterns associated with betrayal trauma.  پیمان‌شکنی زناشویی به عنوان یکی از آسیب‌زاترین وقایع رابطه‌ای، همواره با پیامدهای روان‌شناختی بی‌ثبات‌کننده‌ای از جمله نشخوار ذهنی مزمن و تنهایی عاطفی عمیق همراه بوده است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی طرحواره‌درمانی و بازسازی شناختی در کاهش این دو پیامد شناختی–هیجانی در زنان آسیب‌دیده از خیانت زناشویی طراحی و اجرا گردید. در این راستا، تعداد ۷۵ شرکت‌کننده به صورت تصادفی در یکی از سه گروه طرحواره‌درمانی، بازسازی شناختی، یا گروه کنترل در لیست انتظار تخصیص یافتند. داده‌ها در قالب طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون، با استفاده از دو مقیاس خودگزارشی معتبر برای نشخوار ذهنی (α = 0.86) و تنهایی عاطفی (α = 0.76) جمع‌آوری شد. نتایج حاصل از تحلیل واریانس مختلط به وضوح نشان داد که تعامل گروه × زمان برای هر دو متغیر معنادار بوده است: برای نشخوار ذهنی (F(2,144) = 17.37, p < 0.001) و برای تنهایی عاطفی (F(2,144) = 3.82 p = 0.024). تحلیل‌های پس‌آزمون نیز مؤید آن بود که طرحواره‌درمانی در مقایسه با هر دو گروه دیگر (بازسازی شناختی و کنترل) کاهش معنادار بیشتری در هر دو پیامد ایجاد کرده است. علاوه بر این، تحلیل واریانس چندمتغیره نیز این نتایج را در سطح چندمتغیره تأیید نمود (Wilks’ Λ = 0.350, p < 0.001). یافته‌های به دست آمده حاکی از آن است که طرحواره‌درمانی دارای ظرفیت منحصربه‌فردی در بازسازی الگوهای شناختی–هیجانی مزمن ناشی از تروماهای خیانت صمیمی است. https://www.landscapeecologyjournals.ir/article_226581_cd62c533b73be1528b0bd9f57ee2bf84.pdf