انجمن علمی مهندسی و مدیریت پسماند ایران اکولوژی انسانی 3041-9255 5 14 2026 05 22 The Impact of Art Based Environmental Graphics on Social Interaction in Public Spaces تأثیر گرافیک محیطی هنرمحور بر تعامل اجتماعی در فضاهای عمومی 245000 10.22034/he.2026.581396.1207 FA جواد ادیب مربی، گروه صنایع‌دستی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه کردستان، ایران. 0000-0002-2636-3956 حامد امانی مربی، گروه صنایع‌دستی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه کردستان، ایران. آرام محمدی استادیار، گروه صنایع‌دستی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه کردستان، ایران. محمد میرزائی کوتنائی مربی، گروه موسیقی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه کردستان، ایران. Journal Article 2026 05 13 Abstract<br><br>Despite the central role of public spaces in shaping the social life of cities, many of these spaces have become mere transitional areas due to the lack of perceptual stimuli and meaningful experiences. Meanwhile, art based environmental graphics, by employing the visual, semiotic, and aesthetic capacities of urban art, can act as an effective factor in activating spatial experience and enhancing social interaction in urban environments. Therefore, this study aims to investigate how art based environmental graphics influence social interaction in public spaces. The present research adopts a qualitative approach based on a case study strategy. Data were collected through three complementary methods: social semiotic analysis of selected examples, systematic observation of public spaces, and semi structured interviews with users. Data analysis was conducted using reflexive thematic analysis. The findings indicate that art based environmental graphics – by attracting attention, creating cognitive pause, arousing curiosity and meaning seeking, and fostering emotional and mental engagement – can facilitate dialogue, shared experience, and increased social interactions in public spaces. The results also show that the effectiveness of these interventions depends on the aesthetic quality of the work, its semiotic capacity, and the congruence between the artistic intervention and the spatial context. Accordingly, environmental graphics should be regarded not merely as a tool for beautification, but as a mechanism for enhancing the quality of urban experience, strengthening sense of place, and revitalising social life in public spaces. با وجود نقش محوری فضاهای عمومی در شکل‌دهی به حیات اجتماعی شهر، بسیاری از این فضاها به دلیل فقدان محرک‌های ادراکی و تجربه‌های معنادار، به عرصه‌هایی صرفاً عبوری تبدیل شده‌اند. در حالی که گرافیک محیطی هنرمحور با بهره‌گیری از ظرفیت‌های بصری، نشانه‌ای و زیباشناختی هنر شهری، می‌تواند به‌عنوان عاملی مؤثر در فعال‌سازی تجربه فضایی و تقویت تعامل اجتماعی در محیط‌های شهری عمل نماید. از اینرو هدف این پژوهش بررسی چگونگی تأثیر گرافیک محیطی هنرمحور بر تعامل اجتماعی در فضاهای عمومی است. پژوهش حاضر با رویکردی کیفی و مبتنی بر راهبرد مطالعه موردی انجام شده و داده‌ها از طریق سه مسیر مکمل شامل تحلیل نشانه‌شناسی اجتماعی نمونه‌های منتخب، مشاهده نظام‌مند فضاهای عمومی، و مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با کاربران گردآوری شده‌اند. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل مضمون بازتابی انجام گرفت. یافته‌ها نشان می‌دهد که گرافیک محیطی هنرمحور از طریق جلب توجه، ایجاد مکث شناختی، برانگیختن کنجکاوی و معناکاوی، و تقویت درگیری عاطفی و ذهنی، می‌تواند زمینه‌ساز گفت‌وگو، هم‌تجربگی و افزایش تعاملات اجتماعی در فضاهای عمومی شود. همچنین نتایج بیانگر آن است که میزان اثرگذاری این مداخلات به کیفیت زیبایی‌شناختی اثر، ظرفیت نشانه‌ای آن، و تناسب میان مداخله هنری و بستر فضایی وابسته است. بر این اساس، گرافیک محیطی را می‌توان نه صرفاً ابزاری برای زیباسازی، بلکه سازوکاری برای ارتقای کیفیت تجربه شهری، تقویت حس مکان و پویاسازی حیات اجتماعی در فضاهای عمومی دانست.