مطالعه نقش پایداری حمل و نقل شهری در دو بعد پایداری اجتماعی و پایداری زیست محیطی در کاهش مشکلات شهری

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
دکتری مدیریت بحران، دانشگاه شیخ بهایی اصفهان، اصفهان، ایران.
چکیده
روند سریع توسعه شهرنشینی منجر به افزایش تقاضا برای زیرساخت ها نظیر تأمین آب آشامیدنی، شبکه برق و ایجاد امکانات حمل و نقل و .... گردیده است. عدم کفایت سیستم موجود یا مدیریت های موازی در بخش مدیریت ترافیک شهری موجب افزایش فاصله بین تقاضا و عرضه امکانات حمل و نقل گردیده است . از تبعات سیستم حمل و نقل ناپایدار در مناطق شهری ورور به مرزهای تهدید سلامت انسانی می باشد. در نتیجه لزوم توجه به برنامهریزی و مدیریت شهری، مطرح شد. هدف این مقاله، بررسی نقش و اهمیت توسعه پایداری حمل و نقل شهری در جهت کاهش مشکلات شهری و به تبع آن ارتقاء کیفیت زندگی شهری میباشد. نوع تحقیق کاربردی و روش بررسی به صورت توصیفی تحلیلی میباشدو از ابزار مصاحبه و پرسشامه در راستای اهاف تحقیق استفاده شده است همچنین از طریق داده های آماری اسناد و مدارک موجود در ادارات و سازمان های مربوطه جمع آوری و مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفته است.نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل آماری نشان داد بین پایداری حمل و نقل شهری و بعد زیست محیطی رابطه تنگاتنگی وجود دارد همچنین بین پایداری حمل و نقل شهری و بعد اجتماعی رابطه معناداری وجود دارد.در نهایت چنین نتیجهگیری میشود که با برنامهریزی براساس شناخت فضای شهری ، می توان زمینه ایجاد توسعه مناسب شهرها و آسایش شهروندان را فراهم کرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

Studying the role of urban transportation sustainability in two dimensions of social sustainability and environmental sustainability in reducing urban problems

نویسنده English

Khadijeh Khatiri
PhD in Crisis Management, Sheikh Baha'i University of Isfahan,Isfahan, Iran.
چکیده English

The rapid development of urbanization has led to an increase in demand for infrastructure such as drinking water supply, electricity grid and the creation of transportation facilities, etc. The inadequacy of the existing system or parallel management in the urban traffic management sector has increased the gap between demand and supply of transportation facilities. The consequences of an unsustainable transportation system in urban areas are bordering on threatening human health. As a result, the need to pay attention to urban planning and management was raised. The purpose of this article is to examine the role and importance of developing sustainable urban transportation in order to reduce urban problems and consequently improve the quality of urban life. The type of research is applied and the research method is descriptive and analytical, and interview and questionnaire tools have been used in line with the research objectives. It has also been collected and analyzed through statistical data and documents available in relevant departments and organizations. The results of statistical analysis showed that there is a close relationship between urban transportation sustainability and the environmental dimension. There is also a significant relationship between urban transportation sustainability and the social dimension. Finally, it is concluded that by planning based on understanding the urban space, it is possible to create the basis for the proper development of cities and the comfort of citizens.

کلیدواژه‌ها English

Urban transportation sustainability
social sustainability
environmental sustainability
reducing urban problems
  1. احدی، م. ر.، ضرغامی، س. پ.، و آقا محمدی، آ. (1393). بررسی شاخص‌های توسعه پایدار در برنامه‌ریزی حمل‌ونقل. ششمین کنفرانس ملی برنامه‌ریزی و مدیریت شهری با تأکید بر مؤلفه‌های شهر اسلامی.
  2. امانپور، س.، نعمتی، م.، و علیزاده، ه. (1393). ارزیابی و اولویت سنجی شاخص‌های پایداری حمل‌ونقل شهری با استفاده از منطق فازی (نمونه موردی: شهر اهواز). فصلنامه علمی پژوهشی فضای جغرافیایی، 14.
  3. اسماعیل پوراشکاء، ر.، رمضانیان، م. ر.، و نبی زاده، س. (1393). ارزیابی پایداری سیستم‌های حمل‌ونقل شهری (مطالعه موردی: شهر رشت). فصلنامه اقتصاد و مدیریت شهری، .
  4. امانپور، س.، نعمتی، م.، و علیزاده، ه. (1392). تحلیلی بر شاخص‌های پایداری حمل‌ونقل شهری در ایران. مطالعات و پژوهش‌های شهری و منطقه‌ای، .
  5. عباس زادگان، م.، رضازاده، ر.، و محمدی، م. (1390). بررسی مفهوم توسعه مبتنی بر حمل‌ونقل همگانی و جایگاه مترو شهری تهران در آن. فصلنامه علمی و پژوهشی باغ نظر.
  6. استاد جعفری، م.، و رصافی، ا. ا. (1391). الگوی زیست‌محیطی برنامه‌ریزی حمل‌ونقل شهری با استفاده از مدل‌های سیستم پویایی. علوم تکنولوژی محیط زیست، 14.
  7. حمیدی، س. ص.، نبوی، ی.، و هاشمی، س. ا. (1389). ضرورت ایجاد سیستم اطلاعات جغرافیایی تحت وب در مدیریت ترافیک شهری. دفتر تحقیقات کاربردی انتظامی.
  8. رشیدی فرد، س. ن.، کرامتی اصل، ر.، و جمشیدی، ر. (1390). کاهش ترافیک شهر یاسوج با تأکید بر نحوه توزیع و ساخت‌وساز پارکینگ‌های عمومی در سطوح شهری با استفاده از مدل تحلیل شبکه. اولین همایش ملی ترافیک: ایمنی و راهکارهای اجرایی آن.
  9. سلطانی، ع.، و بحرانی فرد، ز. (1389). توسعه معابر درون‌شهری و تراکم ترافیکی: ارائه راه‌حل یا تشدید مشکل. اولین همایش ملی ترافیک: ایمنی و راهکارهای اجرایی آن.
  10. شربتیان، م. ح. (1389). تأملی اجتماعی بر ابعاد کارکردی آموزش رسانه‌های جمعی در فرهنگ ترافیک. اولین همایش ملی ترافیک: ایمنی و راهکارهای اجرایی آن.
  11. شرفی، ح. ا. (1392). بررسی زیرساخت‌های حمل‌ونقل و نقش آن در امنیت ترافیکی-اجتماعی شهروندان (مطالعه موردی: شهر کرمان). فصلنامه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری چشم‌انداز زاگرس، 5.
  12. کلوانی نیتلی، ع. (1390). کاربری اراضی و مدیریت ترافیک و حمل‌ونقل درون‌شهری (مطالعه موردی: شهر ساحلی نور). دفتر تحقیقات کاربردی انتظامی.
  13. میراحمدزاده اردبیلی، س. ج.، و فضیلت ابراهیمی، ف. (1393). زیرساخت‌های شهری و پایداری توسعه پایدار شهری. کنفرانس ملی معماری و منظر شهری پایدار، مشهد: مؤسسه بین‌المللی مطالعات معماری و شهرسازی مهراز شهر.
  14. میربها، ب.، و حسن پور، ش. (1391). ارزیابی اقتصادی زیرساخت‌های حمل‌ونقل شهری با رویکرد آلودگی زیست‌محیطی (مطالعه موردی: بزرگراه صدر). اولین کنفرانس مدیریت آلودگی هوا و صدا، تهران: دانشگاه صنعتی شریف.
  15. باباغیبی ازغندی، ع. (1389). آینده‌پژوهی: رهیافتی نو در مدیریت جامع حمل‌ونقل شهری. فصلنامه مطالعات مدیریت ترافیک، 5.
  16. پرتوی، پ. (1388). اصول و مفاهیم توسعه شهری پایدار از دیدگاهی پدیدارشناختی. دوفصلنامه دانشگاه هنر، .
  17. پوراحمد، ا.، حاتمی نژاد، ح.، و حسینی، س. ه. (1385). آسیب‌شناسی طرح‌های توسعه شهری در کشور. پژوهش‌های جغرافیایی، .
  18. رهنمایی، م. ت. (1390). گردشگری شهری. تهران: انتشارات سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور.
  19. رسولی، س. ح.، علیپور نخی، ع.، ابراهیمی سرایی، م.، و غلامی پویا، م. ر. (1403). تحلیل ادراکی-محیطی تأثیر بلندمرتبه‌سازی بر وضعیت اجتماعی شهروندان ساری. فصلنامه اکولوژی انسانی، 3.https://doi.org/10.22034/el.2025.497597.1039
  20. زیاری، ک.، منوچهری میان‌دوآب، ا.، محمدپور، ص.، و ابراهیم پور، ا. (1390). ارزیابی سیستم حمل‌ونقل عمومی (BRT) شهر تبریز با استفاده از رویکرد تحلیل عوامل استراتژیک (SWOT). فصلنامه مدیریت شهری.
  21. شاهقلیان، ک.، شهرکی، ع.، و حسین زاده سلجوقی، م. (1389). بهبود وضعیت ترافیک با افزایش عملکرد خدمات حمل‌ونقل. فصلنامه مطالعات مدیریت ترافیک، 5.
  22. کفایی، س. م. ع.، و صبوری کارخانه، ح. (1390). آثار تورمی افزایش قیمت سوخت وسایل حمل‌ونقل جاده‌ای. پژوهشنامه حمل‌ونقل، 8.
  23. رسولی، س. ح.، قرنجیک، ع. ر.، و قرنجیک، ع. غ. (1394). بررسی ارزیابی حمل‌ونقل شهری بر توسعه پایدار شهری. دومین کنفرانس بین‌المللی پژوهش‌های نوین در عمران، معماری و شهرسازی، استانبول، ترکیه.
  24. مرکز آمار ایران. (1375). سرشماری عمومی نفوس و مسکن.
  25. مرکز آمار ایران. (1385). سرشماری عمومی نفوس و مسکن.
  26. میر افضل، ب.، و آقا امیری، س. ر. (1383). از مشهدسر تا بابلسر. مازندران: چاپ نیما.
  27. آقا امیری، س. ر.، و یزدانیان، م. (1387). شناخت جامع عرصه‌های توسعه شهری از مشهدسر تا بابلسر. مازندران: چاپ نیما.
  28. فرجی ملائی، ا. (1389). تحلیل شاخص‌های کیفیت زندگی شهری و برنامه‌ریزی برای بهبود آن (مورد: شهر بابلسر). پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران.
  29. مهندسین مشاور نقش محیط. (1379). مطالعات طرح جامع بابلسر.

 

  1. Beltran, S. G., Coakley, T., Duffy, N., Finta, D., Kern, H., Iancu, M. (2010). Sustainable transport & mobility. InK. Barzev (Ed.), transport handbook, 1(1), 290.
  2. Hidalgo, D., Huizenga, C. (2013). Implementation of sustainable urban transport in Latin America. Research in Transportation Economics, 40(1), 66-77.
  3. Borjesson, M., Eliasson, J., Hugosson, M. B. and Brundell-Freij, K. (2012) “The Stockholm congestion charges 5 years on. Effects, acceptability and lessons learnt”, Transport Policy, 20, pp.1-12.
  4. Goldman. T., Gorham, R., (2006), "Sustainable urban transport: fou innovative directions". Journal of Technology in Society, 28:261-273.
  5. Habibian, M. (2011) “Designation and assessment of integrated transportation damend management policies. Ph.D Thesis. Tehran: Sharif University of Technology.
  6. Habibian, M. (2012) “Exploring the role of TDM policies on car commuters’ mode change: Subjective vs. objective approach”, In Safavi, H.
  7. R., ed. 9th International Congress on Civil Engineering. Isfahan, 2012.
  8. Hull, A., (2008), "Policy integration: What will it take to achieve more sustainable transport solutions in cities", Transport Policy,15: 94-103.
  9. Joumard, R., Nicolas.j, (2010), "Transport project assessment methodology within the framework of sustainable development", Journal of Ecological Indicators, 10: 136–142.
  10. Litman.T., (2011), "Developing Indicators for Sustainable and Livable Transport Planning", Victoria Transport Policy Institute.US.
  11. Manoj Malayath a, Ashish Verma(2013), Activity based travel demand models as a tool for evaluating sustainable transportation policies,
  12. Tumlin, J, (2012), "Sustainable Transportation Planning: Tools for Creating Vibrant and resilient communities". New Jersey, John Wiley press.