طراحی کسب و کار سازگار با محیط در مسیر رشد همه جانبه و پایدار

نوع مقاله : مقاله مستخرج از رساله دکتری

نویسندگان
رضا فتوت کریمی 1
سیدعلی نبوی چاشمی 2
مهدی روح الامینی 1
1 گروه مدیریت بازرگانی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
2 گروه مدیریت مالی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
10.22034/el.2025.518571.1089
چکیده
کارآفرینی سبز را می‌توان به عنوان عملیاتی کردن نوآوری‌های مربوط به فن آوری‌های جایگزین و پایدار با هدف اولیه‌ی ترویج و کمک به اقتصاد سبز در نظر گرفت. از سوی دیگر شهرک‌های صنعتی همواره در هر جامعه‌ای به عنوان یکی از مهم‌ترین ارکان بافت اقتصادی آن جامعه به شمار می‌آیند. اشتغالزایی اما با رویکرد کمترین آسیب به محیط زیست است. بر این اساس هدف از پژوهشحاضر طراحی الگوی طراحی کسب و کار سازگار با محیط در مسیر رشد همه جانبه و پایدار می‌باشد. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش کیفی می‌باشد. جامعه آماری از شرکت‌های کوچک و متوسط فعال با ظرفیت کامل در شهرک‌های صنعتی استان تهران تشکیل شده است که تعداد آن‌ها حدود 3000 واحد فعال می‌باشد. ابتدا با مصاحبه با 10 نفر از مدیران و کارشناسان ارشد صنایع مختلف حاضر در شهرک‌های صنعتی و به روش گرندد تئوری و با استفاده از نرم افزار MaxQDA مدلسازی صورت گرفت. این پژوهش بر اساس رویکرد نظام‌مند نظریه‌ای استراوس و کوربین در سه گام اصلی کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی می‌باشد. مبحث مهم و مفهوم جدیدی که از کارآفرینی تحت عنوان پیشگیری از آلودگی امروزه مطرح شده است نوعی از کارآفرینی سبز است که در نتیجه آن ضمن واکنش به فرصت بازار آثار منفی بر محیط طبیعی در حالت کمینه خود قرار دارد. اساس این نوع کارآفرینی، توجه خاص به مسائل اساسی در پایداری محیط زیستی از طریق شناسایی و بهره برداری از فرصت‌هایی است که کارآفرینی و محیط زیست را به هم پیوند می‌دهد. نتایج نشان داد شرایط علّی شامل تلاطم بازار و شوک‌های مالی، شرایط زمینه‌ای شامل نوآوری سبز، فرهنگ سازمانی، شرایط مداخله‌گر شامل مزیت رقابتی، مقرررات دولتی، مسئولیت اجتماعی، راهکار تعاملی شامل عملکرد سازمان و پیامدها شامل توسعه پایدار می‌باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله English

Eco-Friendly Business Design on the Path of Comprehensive and Sustainable Growth

نویسندگان English

Reza Fotovat Karimi 1
Seyed Ali Nabavi chashmi 2
Mehdi Rouholamini 1
1 Department of Business Management, Bab.C., Islamic Azad University, Babol, Iran
2 Department of Financial Management, Bab.C., Islamic Azad University, Babol, Iran
چکیده English

Green entrepreneurship can be considered as the implementation of innovative and sustainable technology innovations with the primary goal of promoting and helping the green economy. On the other hand, industrial estates are always considered as one of the most important pillars of the economic fabric of any society. job creation, but with the approach of least harm to the environment. Accordingly, the purpose of this study is to design an environmentally friendly business design model in the direction of comprehensive and sustainable growth. The research is applied in terms of purpose and qualitative in terms of method. The statistical population consists of small and medium-sized companies with full capacity in the industrial towns of Tehran province, the number of which is about 3000 active units. First, modeling was done by interviewing 10 managers and senior experts of different industries present in industrial estates using grounded theory method and MaxQDA2012 software. Analysis in this research is based on the systematic approach of Strauss and Corbin theories in three main steps: open coding, axial coding and selective coding. An important topic and a new concept of entrepreneurship under the title of pollution prevention today is a type of green entrepreneurship, because of which, while reacting to the market opportunity, negative effects on the natural environment are at a minimum. The basis of this type of entrepreneurship is special attention to the basic issues in environmental sustainability through the identification and exploitation of opportunities that link entrepreneurship and the environment. The results showed that causal conditions include market turmoil and financial shocks, underlying conditions including green innovation, organizational culture, interventionist conditions including competitive advantage, government regulation, social responsibility, interactive strategy including organizational performance and consequences including sustainable development.

کلیدواژه‌ها English

green business
performance
sustainable development
Qualitative modeling with MaxQDA
  1. امامی، ا. (1398). علل تأثیرگذار در انتقال قصد به عمل در خلق ارزش کارآفرینانه. توسعه کارآفرینی، 12(3)، 321–339.
  2. خسروی، س.، مهدیزاده، ح.، و میرکزاده، ع.ا. (1398). راه‌اندازی کارآفرینی سبز به‌عنوان راهکاری در جهت توانمندسازی فقرای روستایی (مورد مطالعه: اساتید دانشکده کشاورزی دانشگاه رازی). علوم و تکنولوژی محیط زیست، 21(1 (پیاپی 80))، 99–111.
  3. رضایی، م.، و احمدی، س. (1394). مسئولیت اجتماعی محیطی شرکت‌ها و مسائل زیست‌محیطی. ارائه‌شده در کنگره بین‌المللی مدیریت، اقتصاد و توسعه کسب‌وکار، تبریز.
  4. سلیمانی، ع.، یعقوبی فرانی، ا.، و کریمی، س. (1400). طراحی مدل توسعه کارآفرینی پایدار در کسب‌وکارهای نواحی روستایی همدان. اقتصاد فضا و توسعه روستایی، 10(36)، 49–78.
  5. صادقی، گ.، باقری، ا.، و چیت‌سازان، هـ. (1398). تأثیر ویژگی‌های فردی در حوزه مالی بر قصد کارآفرینانه دانشجویان دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران. توسعه کارآفرینی، 12(3)، 461–480.
  6. طاهری عطار، غ.، و رستم‌لو، ر. (1397). بررسی تأثیر کارکردهای مدیریت منابع انسانی بر خلاقیت و نوآوری در محصول و فرآیند (مورد مطالعه: شرکت‌های دانش‌بنیان مستقر در پارک علم و فناوری دانشگاه تهران). مدیریت نوآوری، 7(2)، 47–68.
  7. عباسی لاکسار، ن. (1395). نقش کارآفرینی سبز بر توسعه کسب‌وکار سبز (مطالعه موردی: صنایع تبدیلی استان گیلان). ارائه‌شده در سومین کنفرانس اقتصاد و مدیریت کاربردی با رویکرد ملی، بابلسر.
  8. عبدالله‌زاده، غ.، و شریف‌زاده، م.ش. (1393). تلفیق پایداری در فرآیند کارآفرینی: تبیین مفهوم، ضرورت و ملزومات کارآفرینی پایدارگرا و کسب‌وکار سبز. مطالعات کارآفرینی و توسعه پایدار کشاورزی، 1(3)، 39–63.
  9. غیاث‌آبادی فراهانی، م.، غفاری آشتیانی، پ.، قلی‌پور فریدونی، ش.، و شبابی، هـ. (1400). شناسایی عوامل مؤثر بر تمایل به خرید بسته‌بندی سبز. علوم و فنون بسته‌بندی، 12(45)، 6–21.
  10. غیاث‌آبادی فراهانی، م.، غفاری آشتیانی، پ.، شبابی، هـ.، و قبادی، ب. (1400). تأثیر توانایی نوآوری فناورانه سبز بر رقابت‌پذیری شرکت با تأکید بر نقش میانجی تمایز محصول (مطالعه موردی: صنایع نفت، گاز و پتروشیمی).
  11. گراوندی، ش.، کاکه‌آذر، ر.، و لرستانی، ب. (1398). پیامدهای توسعه کسب‌وکارهای کارآفرینانه روستایی؛ با استفاده از تکنیک چرخ‌های آینده (مورد پژوهی: روستای زردویی شهرستان پاوه). مطالعات کارآفرینی و توسعه پایدار کشاورزی، 6(2)، 29–40.
  12. میربرگ‌کار، م.، و پژمان، س.ا. (1395). نوآوری سبز و توسعه بنگاه‌های کوچک و متوسط: نقش کارآفرینی سبز در توسعه بنگاه‌های کوچک و متوسط در شرایط تلاطم بازار. اندیشه آماد، 59، 1–31.
  13. میوه‌چی، ل.، و عدالتیان شهریاری، ج. (1398). نقش کارآفرینی سبز بر عملکرد زیست‌محیطی (بر اساس مدل خودسازماندهی). رویکردهای پژوهشی نوین مدیریت و حسابداری، 3(11)، 59–
  14. Abdullah, M., Zailani, S., Iranmanesh, M., & Jayaraman, K. (2015). Barriers to green innovation initiatives among manufacturers: The Malaysian case. Review of Managerial Science, 1–27.
  15. Battisti, S., Agarwal, N., & Brem, A. (2022). Creating new tech entrepreneurs with digital platforms: Meta-organizations for shared value in data-driven retail ecosystems. Technological Forecasting and Social Change, 175, 121392.
  16. Chang, Y. Y., Potts, J., & Shih, H. Y. (2021). The market for meaning: A new entrepreneurial approach to creative industries dynamics. Journal of Cultural Economics, 45(3), 491–511.
  17. Cunningham, J. A., Guerrero, M., & Urbano, D. (2019). Entrepreneurial universities—overview, reflections, and future research agendas. In The World Scientific Reference on Entrepreneurship: Volume 1: Entrepreneurial Universities Technology and Knowledge Transfer (pp. 3–19).
  18. Engelen, A., Gupta, V., Strenger, L., & Brettel, M. (2015). Entrepreneurial orientation, firm performance, and the moderating role of transformational leadership behaviors. Journal of Management, 41(4), 1069–1097.
  19. Fithriyana, R., & Fahmy, R. (2022). Green entrepreneurship and performance entrepreneurship seen from the aspect of culture and motivation: Preliminary study. Budapest International Research and Critics Institute (BIRCI-Journal): Humanities and Social Sciences, 5(1), 2735–2741.
  20. Gibbs, D., & O’Neill, K. (2012). Green entrepreneurship: Building a green economy? – Evidence from the UK. In S. Underwood, R. Blundel, F. Lyon, & A. Schaefer (Eds.), Social and Sustainable Enterprise: Changing the Nature of Business (Contemporary Issues in Entrepreneurship Research, Volume 2) (pp. 75–96). Emerald Group Publishing Limited.
  21. Jiang, W., Chai, H., Shao, J., & Feng, T. (2018). Green entrepreneurial orientation for enhancing firm performance: A dynamic capability perspective. Journal of Cleaner Production, 198, 1311–1323.
  22. Karimi, J., & Walter, Z. (2021). The role of entrepreneurial agility in digital entrepreneurship and creating value in response to digital disruption in the newspaper industry. Sustainability, 13(5), 2741.
  23. Kirkwood, J., & Walton, S. (2014). How green is green? Ecopreneurs balancing environmental concerns and business goals. Australasian Journal of Environmental Management, 21(1), 37–51.
  24. Leonidou, L. C., Fotiadis, T. A., Christodoulides, P., Spyropoulou, S., & Katsikeas, C. S. (2015). Environmentally friendly export business strategy: Its determinants and effects on competitive advantage and performance. International Business Review, 24(5), 798–811.
  25. Li, D., Zhao, Y., Zhang, L., Chen, X., & Cao, C. (2018). Impact of quality management on green innovation. Journal of Cleaner Production, 170, 462–470.
  26. Li, G., Wang, X., Su, S., & Su, Y. (2019). How green technological innovation ability influences enterprise competitiveness. Technology in Society.
  27. Liu, Z., Li, W., Hao, C., & Liu, H. (2021). Corporate environmental performance and financing constraints: An empirical study in the Chinese context. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 28(2), 616–629.
  28. Makhloufi, L., Laghouag, A. A., Meirun, T., & Belaid, F. (2022). Impact of green entrepreneurship orientation on environmental performance: The natural resource‐based view and environmental policy perspective. Business Strategy and the Environment, 31(1), 425–444.
  29. Melay, I., O'Dwyer, M., Kraus, S., & Gast, J. (2015). Green entrepreneurship in SMEs: A configuration approach. International Journal of Entrepreneurial Venturing, 1–20.
  30. Michalena, E. (2017). Building green growth and entrepreneurship in the Pacific through knowledge and innovation. In S. Sindakis & P. Theodorou (Eds.), Global Opportunities for Entrepreneurial Growth: Coopetition and Knowledge Dynamics within and across Firms (Advanced Strategies in Entrepreneurship, Education and Ecology, Volume) (pp. 475–506). Emerald Publishing Limited.
  31. Roth, D. F. (2012). The elusive and expensive green job. Journal of Energy Economics, 34, 43–52.
  32. Shafique, I., Kalyar, M. N., & Mehwish, N. (2021). Organizational ambidexterity, green entrepreneurial orientation, and environmental performance in SMEs context: Examining the moderating role of perceived CSR. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 28(1), 446–456.
  33. Silajdzic, I., Kurtagic, S. M., & Vucijak, B. (2014). Green entrepreneurship in transition economies: A case study of Bosnia and Herzegovina. Journal of Cleaner Production, 88, 376–384.
  34. Siyamtinah, H. S. (2016). Innovation capability of SMEs through entrepreneurship, marketing capability, relational capital and empowerment. Asia Pacific Management Review, 1–8.
  35. Sulistyo, H., & Siyamtinah, H. (2016). Innovation capability of SMEs through entrepreneurship, marketing capability, relational capital and empowerment. Asia Pacific Management Review. http://dx.doi.org/10.1016/j.apmrv.2016.02.002
  36. Tabassi, A. A., Roufechaei, K. M., Ramli, M., Bakar, A. H. A., Ismail, R., & Pakir, A. H. K. (2016). Leadership competences of sustainable construction project managers. Journal of Cleaner Production, 124, 339–349.
  37. Trapp, C. T., & Kanbach, D. K. (2021). Green entrepreneurship and business models: Deriving green technology business model archetypes. Journal of Cleaner Production, 297, 126694.
  38. Ullah, S., & Qaiser Danish, R. (2020). The impact of green entrepreneurial orientation on firm performance through green innovation: The moderating role of strategic green marketing orientation. European Online Journal of Natural and Social Sciences, 9(2), 306.
  39. Uslu, Y. D., Hancioglu, Y., & Demir, E. (2015). Applicability to green entrepreneurship in Turkey: A situation analysis. Procedia – Social and Behavioral Sciences, 195, 1238–1245.
  40. Vatansever, Ç., & Arun, K. (2016). What color is the green entrepreneurship in Turkey? Journal of Entrepreneurship in Emerging Economies, 8(1), 25–44.
  41. Yasir, N., Mahmood, N., Mehmood, H. S., Babar, M., Irfan, M., & Liren, A. (2021). Impact of environmental, social values and the consideration of future consequences for the development of a sustainable entrepreneurial intention. Sustainability, 13(5), 2648.
  42. Yin, C., Salmador, M. P., Li, D., & Lloria, M. B. (2021). Green entrepreneurship and SME performance: The moderating effect of firm age. International Entrepreneurship and Management Journal, 1–21.
  43. Yousaf, Z., Radulescu, M., Sinisi, C. I., Serbanescu, L., & Paunescu, L. M. (2021). Harmonization of green motives and green business strategies towards sustainable development of hospitality and tourism industry: Green environmental policies. Sustainability, 13(12), 6592.
اکولوژی انسانی
دوره 4، شماره 11
تابستان 1404
صفحه 868-879