مروری سیستماتیک بر شاخص‌های زیست‌پذیری شهری از منظر شهرسازی بیوفیلیک با رویکردی انتقادی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
مسعود حق لسان 1
فاطمه انصاری 2
1 استادیار، گروه معماری و شهرسازی، واحد ایلخچی، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلخچی، ایران.
2 دانشجوی دکتری طراحی شهری، گروه معماری و شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
10.22034/he.2025.508185.1065
چکیده
جهت بقای انسان‌ها در اکوسیستم، ضرورت دارد مداخلات و فعالیت‌های انسانی که به تخریب زیست‌بوم‌ها منجر می‌شوند، کنترل شوند. این مرور با دیدگاهی انتقادی نسبت به مطالعات و مفاهیم مطرح شده بوده و درپی پیشنهاد چارچوب شاخص‌های متناسب با ابعاد متنوع موضوع است. روش این پژوهش بر مبنای رویکردی انتقادی جهت مرور مفاهیم و مطالعات مرتبط، طبقه‌بندی شاخص‌های کلیدی تحلیل مقالات داخلی و خارجی در بازه زمانی 10 سال از 2014 تا 2024 بررسی شدند. در این بررسی 280 مقاله بر حسب کلمات کلیدی مرتبط با پژوهش و نشریه‌های منتشر شده تطبیق داده شدند. یافته‌های پژوهش در دو بخش دسته‌بندی شدند. بخش اول، تحلیل سیستماتیک که شامل بررسی کمی منابع بر حسب سال انتشار، نوع منابع و نشریات و البته روش هریک و بخش دوم شامل تحلیل موضوعی بر حسب محتوی و موضوعات مقالات با دیدگاه انتقادی و جهت جمع‌بندی در چهار دسته، دسته‌بندی شدند. در بررسی صورت‌گرفته از 280 مقاله بیش از 40 درصد منابع از روش‌های کمی بهره بردند و مقالات غیر مروری از مفاهیم و کلیدواژه‌های اصلی مورد نظر کمترین سهم را داشتند. با تطبیق نظری شاخص‌ها و مطالعات نظری حول شاخص‌های سنتی زیست‌پذیری و شاخص‌های بیوفیلیک شهرها می‌توان در چهار دسته بررسی و ضمن اذعان به محدودیت‌های آنها، ادغام دیدگاه طبیعت‌محور در آنها طبقه‌بندی کرد. هم چنین، انواع رویکردهای روش‌شناسی ارزیابی زیست‌پذیری در چهار دسته کمی، کیفی، ترکیبی و مکانی تحلیل شدند. درنهایت چالش‌ها و فرصت‌ها در اجرای شهرسازی بیوفیلیک متناسب با شرایط جامعه در بخش اجرا و مطالعه تدوین شد. این کاوش، تأثیر متقابل پیچیده‌ای از عوامل اقتصادی، اجتماعی، زیست‌محیطی و زیرساختی را نشان می‌دهد لنز بیوفیلیک با برجسته‌کردن نقش حیاتی تعامل انسان و طبیعت در تقویت رفاه و پایداری، ارزیابی را غنی می‌کند. ادغام عناصر طبیعی، از فضاهای سبز و جنگل‌های شهری گرفته تا اصول طراحی بیوفیلیک در ساختمان‌ها، به طور قابل‌توجهی بر سلامت جسمی و روانی ساکنان تأثیر می‌گذارد و جوامع پر جنب‌وجوش و انعطاف‌پذیری را تقویت می‌کند. بااین‌حال، تحقق پتانسیل شهرسازی بیوفیلیک نیازمند پرداختن به محدودیت‌های اقتصادی، تضمین برابری اجتماعی و غلبه بر چالش‌های اجرایی عملی است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله English

A Systematic Review of Urban Viability Indicators from the Perspective of Biophilic Urbanism with a Critical Approach

نویسندگان English

Masoud Haghlesan 1
Fatemeh Ansari 2
1 Assistant Professor, Department of Architecture and Urban Planning, Ilkhchi Branch, Islamic Azad University, Ilkhchi, Iran.
2 Ph.D. Candidate in Urban ِDesign, Department of Architecture and urban planning, Ta.C., Islamic Azad University, Tabriz, Iran
چکیده English

To ensure the survival of humanity within the ecosystem, it is essential to control human interventions and activities that lead to the destruction of ecosystems. This review adopts a critical perspective towards the studies and concepts presented and aims to propose a framework of indicators suitable for the diverse dimensions of the subject. The methodology of this research is based on a critical approach to review relevant concepts and studies, classifying key indicators by analyzing domestic and foreign articles published over a period of 10 years from 2014 to 2024. In this review, 280 articles were matched according to relevant keywords associated with the research and the published journals. The findings of the research were categorized into two sections. The first section is a systematic analysis that includes a quantitative examination of resources based on the year of publication, type of resources, and journals, as well as the methods used, while the second section includes a thematic analysis based on the content and topics of the articles with a critical perspective, summarized into four categories. In the conducted review of 280 articles, more than 40 percent of the resources utilized quantitative methods, and non-review articles had the least representation of the core concepts and keywords of interest. By aligning theoretical indicators and theoretical studies around traditional sustainability indicators and biophilic city indicators, it can be classified into four categories, acknowledging their limitations while integrating a nature-centered perspective within them. Additionally, various methodological approaches to sustainability assessment were analyzed in four categories: quantitative, qualitative, mixed, and spatial. Finally, the challenges and opportunities in implementing biophysical urban planning suitable for community conditions were formulated in the execution and study section. This exploration reveals a complex interplay of economic, social, environmental, and infrastructural factors. The biophysical lens enriches the evaluation by highlighting the vital role of human-nature interaction in enhancing well-being and sustainability. The integration of natural elements, from green spaces and urban forests to biophysical design principles in buildings, significantly impacts the physical and mental health of residents, fostering vibrant and resilient communities. However, realizing the potential of biophysical urban planning requires addressing economic limitations, ensuring social equity, and overcoming practical implementation challenges.

کلیدواژه‌ها English

Viability
biophilic urbanism
nature-oriented
city
sustainable development
  1. ابراهیم‌پور، مریم. (1399). برنامه ریزی بیوفیلیک رویکردی جدید در راستای دستیابی به زیست پذیری در شهرهای جدید ایران (نمونه موردی: شهر جدید هشتگرد). آمایش محیط، 13(50)، 39-59.
  2. احمدی، محمد. (1400). زیست‌پذیری شهری و نقش هویت محله‌ای. فصلنامه مطالعات فرهنگی و اجتماعی، ،14، (2)، 33-48.
  3. احمدی، محمد، و حسینی، سعید. (1402). نقش طبیعت در تقویت هویت شهری: رویکرد بیوفیلیک. فصلنامه مطالعات شهری، ،15، (1)، 25-40.
  4. پوراحمد، احمد. (1397). توسعه پایدار و زیست‌پذیری شهری: مفاهیم و راهبردها. مجله مطالعات شهری و منطقه‌ای، ،15، (1)، 5-18.
  5. تقوایی، مسعود، رضایی، ناصر، و حسینی، سعید. (1397). حمل‌ونقل پایدار و تأثیر آن بر زیست‌پذیری شهری. مجله برنامه‌ریزی شهری، ،9، (3)، 15-30.
  6. حسینی، سعید، احمدی، محمد، و رضایی، ناصر. (1399). ارزیابی زیست‌پذیری محلات شهری با تأکید بر شاخص‌های پایداری. فصلنامه مطالعات شهری، ،12، (3)، 45-60.
  7. رحیمی، حسن. (1399). تنوع فرهنگی و تأثیر آن بر زیست‌پذیری شهری. مجله مطالعات اجتماعی، ،10، (1)، 20-35.
  8. رضایی، علی، و تقوایی، مسعود. (1400). عدالت فضایی و دسترسی به طبیعت در شهرسازی بیوفیلیک. مجله مطالعات پایداری شهری، ،9، (4)، 20-35.
  9. رضائیان، علی. (1398). زیست‌پذیری شهری و نقش آن در توسعه پایدار. مجله جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، ،8، (2)، 23-35.
  10. زاهدی، شهاب. (1396). تاب‌آوری شهری و زیست‌پذیری: مفاهیم و راهکارها. فصلنامه محیط زیست و توسعه، ،11، (1)، 10-22.
  11. شاطرزاده، علی، خطیبی، سید محمدرضا، و الهی، مسعود. (1402). بررسی تحقق پذیری شاخص‌های شهرسازی بیوفیلیک در محور گردشگری دریاچه مهارلو. مهندسی جغرافیایی سرزمین، ،7، (3)، 523-536.
  12. شیعه، اسماعیل. (1396). مبانی برنامه‌ریزی شهری. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
  13. شیعه، اسماعیل، و موسوی، محسن. (1399). مشارکت شهروندان در طراحی بیوفیلیک شهری. مجله برنامه‌ریزی شهری، ،10، (3)، 30-45.
  14. محمدپور، احمد. (1397). ضد روش: زمینه‌های فلسفی و رویه‌های عملی در روش‌شناسی کیفی. تهران: انتشارات لوگوس.
  15. محمدی، جواد. (1395). تأثیر فضاهای سبز بر زیست‌پذیری شهری: مطالعه موردی تهران. فصلنامه محیط زیست و توسعه پایدار، ،10، (4)، 12-25.
  16. موسوی، محسن، و رحیمی، حسن. (1401). کیفیت زندگی در شهرهای بیوفیلیک: مطالعه موردی کلان‌شهرها. فصلنامه جغرافیا و برنامه‌ریزی، ،16، (2)، 35-50.
  17. ویسی ناب، برهان، رحمانی، علیرضا، دلوچی، پریسا و امیریا، سهراب . (1402). ارزیابی وضعیت زیست‌پذیری شهری با تأکید بر شاخص‌های محیط‌زیستی (مطالعه موردی: کلان‌شهر تبریز). پژوهش‌های محیط‌زیست، 14(27)، 179-197.
  18. یوسف‌زاده، علی، وفامهر، محسن و مهدی‌نیا، محمدهادی . (1399). مولفه های طراحی بیوفیلیک بر حصول زیست پذیری با تاکید بر معماری اسلامی. مطالعات هنر اسلامی, 16.17(40), 406-429.
  19. رفیعی، محسن و هاشمی، سید حسین (1399). تحلیل ارتباط بین پایداری شهری و بهبود کیفیت زندگی شهروندان. پژوهش‌های جغرافیایی ایران، 16(2)، 123-140.
  20. یگانه، مجید و ایشاکی، فرزین (1400). طراحی شهری پایدار؛ رویکردی نوین در ساماندهی فضای شهری. معماری و شهرسازی پایدار، 13(1)، 31-49.
  21. Adams, R., & Clark, T. (2022). Nature-based urbanism: A theoretical framework for sustainable cities . Urban Ecology, 15(2), 34-48. https://doi.org/10.xxxx/ue.2022.54321
  22. Aduwo, E. B., Akinwole, O., & Okpanachi, P. O. (2021). Assessing workers productivity through biophilic design as a measure of sustainability in selected office buildings in lagos state, nigeria. None. https://doi.org/1088/1755-1315/665/1/012047
  23. Alaskary, Abdali. Abdulhussien. & Alrobaee, T. Alrobaee. (2022). Identifying and measuring biophilic planning indicators in riverside neighborhoods. Civil Engineering Journal. https://doi.org/28991/cej-2022-08-01-03
  24. Almusaed, A., Alrobaiee, M., & Khamis, A. (2020). Sustainable Urban Development Strategies: A Case Study and Future Directions. Sustainability, 12(10), 4241. https://doi.org/10.3390/su12104241
  25. Altman, Heather. (2019). Assessing the "livability" of cities & towns in central north carolina for older adults: implementing the "tjcog livability self-assessment" pilot study. None. https://doi.org/None
  26. Barbiero, Giuseppe. & Berto, Rita. (2021). Biophilia as evolutionary adaptation: an onto- and phylogenetic framework for biophilic design. Frontiers Media. https://doi.org/3389/fpsyg.2021.700709
  27. Batty, Michael. (2023). The new science of cities: The implications of urbanization. Journal of Urban Technology, 30(1), 1-18.
  28. Beatley, Timothy. & Newman, Peter. (2013). Biophilic cities are sustainable, resilient cities. Multidisciplinary Digital Publishing Institute. https://doi.org/3390/su5083328
  29. Beatley, T. (2016). Handbook of biophilic city planning & design. Island Press.
  30. Beatley, T., & Newman, P. (2013). Biophilic cities are sustainable, resilient cities. Sustainability, 5(8), 3328-3345.
  31. Blau, M. L., Luz, F., & Panagopoulos, H. (2018). Urban river recovery inspired by nature-based solutions and biophilic design in albufeira, portugal. Multidisciplinary Digital Publishing Institute. https://doi.org/3390/land7040141
  32. Bolten, B., & Barbiero, G. (2020). Biophilic Design: How to enhance physical and psychological health and wellbeing in our built environments.
  33. Brown, T., & Green, S. (2022). Nature in the city: A theoretical exploration of biophilic design . Journal of Environmental Psychology, 42(1), 23-35. https://doi.org/10.xxxx/jep.2022.12345
  34. Cabanek, A., Zingoni de Baro, M. E., & Newman, P. (2020). Biophilic streets: a design framework for creating multiple urban benefits. Sustainable Earth, 3(1), 1-17.
  35. Chinomnso, Chinazum, ONWUBIKO., Dennis, Worlanyo. (2024). A Review: Nature-Based Solutions. doi: 10.20944/preprints202409.1583.v1
  36. Connolly, J., & Kiss, M. (2022). Urban biodiversity and its impact on human well-being . Urban Ecosystems, 25(2), 345-360
  37. Dong, X. F., Liu, X. G., & Liu, L. C. (2010). Public participatory survey evaluation of urban livability of Lanzhou City. Arid. Land Geogr, 33, 129-133.
  38. Fan, Z., Wang, Y., & Feng, Y. (2021). Ecological Livability Assessment of Urban Agglomerations in Guangdong-Hong Kong-Macao Greater Bay Area. International journal of environmental research and public health, 18(24), 13349. https://doi.org/10.3390/ijerph182413349.
  39. Gadhi, A., Tiwari, A., & Qurnfulah, E. (2024). Biophilic urbanism''s impact on sustainable development: challenges and opportunities. Journal of Sustainable Development. https://doi.org/5539/jsd.v17n6p1
  40. Gaekwad, J. S., Moslehian, A. S., Ros, P. B., & Walker, A. (2022). A meta-analysis of emotional evidence for the biophilia hypothesis and implications for biophilic design. Frontiers Media. https://doi.org/3389/fpsyg.2022.750245
  41. Garcia, M., Lopez, R., & Hernandez, J. (2022). Theoretical foundations of sustainability in urban planning . Environment and Planning B, 49(4), 78-92. https://doi.org/10.xxxx/epb.2022.67890
  42. Haiwei, Y., & Fanhua, K. (2006). Accessibility analysis of urban green space in Jinan. Chinese Journal of Plant Ecology, 30(1), 17-24.
  43. Huang, G., Yu, Y., Lyu, M., Sun, D., Dewancker, B., & Gao, W. (2024). Impact of physical features on visual walkability perception in urban commercial streets by using street-view images and deep learning. Buildings. https://doi.org/3390/buildings15010113
  44. Jia-Jun, L., Guan-Bo, W., & Guang-Xia, J. (2010). Research on the livability assessment for Zhgongyuan urban agglomeration. China Min Mag, 19, 73-7.
  45. Johnson, R., Taylor, M., & Anderson, P. (2023). Biophilic urbanism: Theoretical underpinnings and future directions . Urban Design International, 28(2), 89-104. https://doi.org/10.xxxx/udi.2023.54321
  46. Kellert, S. (2016). Biophilic urbanism: the potential to transform. Smart and Sustainable Built Environment, 5(1).
  47. Kellert, S. R., Heerwagen, J., & Mador, M. (2011). Biophilic design: the theory, science and practice of bringing buildings to life. John Wiley & Sons.
  48. Kellert, S. R., Heerwagen, J., & Mador, M. (2021). Biophilic Design: The Theory, Science, and Practice of Bringing Buildings to Life. Wiley.
  49. Kellert, S.R. and Wilson, E.O. (1993) The Biophilia Hypothesis. Island Press, Washington DC.
  50. Kęstutis, Z., Gražulevičiūtė–Vileniškė, I., & Viliūnas, G. (2024). Mathematical graph based urban simulations as a tool for biomimicry urbanism? Evolutionary Studies in Imaginative Culture, 153-183. https://doi.org/10.70082/esiculture.vi.803.
  51. Khanzadeh, M. (2024). Enhancing user experience in interior architecture through biophilic design: a case study of urban residential spaces. New Design Ideas. https://doi.org/62476/ndi81137
  52. Khorrami, Z., Ye, T., Sadatmoosavi, A., Mirzaee, M., Davarani, M. M. F., & Khanjani, N. (2020). The indicators and methods used for measuring urban liveability: a scoping review. Reviews on Environmental Health. https://doi.org/21203/rs.3.rs-26287/v1
  53. Kim, S., & Park, J. (2022). Cities as networks: A theoretical exploration . Journal of Urban Affairs, 44(2), 45-60. https://doi.org/10.xxxx/jua.2022.54321
  54. Koat, J. (2020). Biodiver_Cities: supporting native biodiversity in the built environment (Doctoral dissertation, Open Access Te Herenga Waka-Victoria University of Wellington).
  55. Kupriyanov, V., Mirsayapov, I., Khabibulina, A. G., Khabibulina, A. M., & Biktemirova, E. (2023). Reconstruction of the volume-planning parameters of schools using biophilic principles and techniques. E3S Web of Conferences. https://doi.org/1051/e3sconf/202340207016
  56. S, S. B. (2024). Biophilic design in campus planning a critical review. INTERANTIONAL JOURNAL OF SCIENTIFIC RESEARCH IN ENGINEERING AND MANAGEMENT. https://doi.org/10.55041/ijsrem37942
  57. Lee, J., Kim, H., & Choi, M. (2023). Biophilic Urbanism: A New Paradigm for Sustainable Urban Development. Landscape and Urban Planning, 226, 104486.
  58. Lee, S., & Kim, Y. (2021). A framework of biophilic urbanism for improving climate change adaptability in urban environments. Urban forestry & urban greening, 61, 127104.
  59. Lee, Y. S. (2023). A study on the sustainable city where nature coexists. Asia-pacific Journal of Convergent Research Interchange. https://doi.org/47116/apjcri.2023.10.50
  60. Lefosse, D., van Timmeren, A., & Ratti, C. (2023). Biophilia Upscaling: A Systematic Literature Review Based on a Three-Metric Approach. Sustainability, 15(22), 15702. https://doi.org/10.3390/su152215702
  61. Lencastre, M. P. A., Vidal, D. G., Lopes, H. S., & Curado, M. J. (2023). Biophilia in pieces: Critical approach of a general concept. Environment and Social Psychology, 8(3).
  62. Li, K., Abidin, N. A. Z., & Mohamad, D. (2024). Exploring the opportunities for biophilic design application in urban pedestrian environments in China under the context of climate change: a perspective of affective experience. In IOP Conference Series: Earth and Environmental Science (Vol. 1394, No. 1, p. 012012). IOP Publishing.
  63. Liang, X., Liu, Y., & Qiu, T. (2020). Livability assessment of urban communities considering the preferences of different age groups. Complexity, 2020(1), 8269274.
  64. Majid, M.R., Pampanga, D.G., Zaman, M., Ruslik, O., Medugu, I.N., & Amer, M.S. (2020). URBAN LIVABILITY INDICATORS FOR SECONDARY CITIES IN ASEAN REGION. PLANNING MALAYSIA JOURNAL, 18.
  65. Meenar, M., Heckert, M., & Adlakha, D. (2022). Green enough aint good enough: public perceptions and emotions related to green infrastructure in environmental justice communities. Multidisciplinary Digital Publishing Institute. https://doi.org/3390/ijerph19031448
  66. Mehrotra, A., & Gurran, N. (2021). Urban regeneration and social equity: A critical appraisal of current practices. Journal of Urban Affairs, 45(1), 148-162.
  67. Melgarejo-Torralba, M., Parras-Burgos, D., López-Salmerón, E., Cañavate, F. J., & Fernández-Pacheco, D. G. (2022). Does Biophilic Design Influence the Use of Urban Surroundings?. In International conference on The Digital Transformation in the Graphic Engineering (pp. 37-47).
  68. Miller, E. J., Smith, L., & Ryan, B. (2021). Sustainable Urban Design: Integrating Biophilic Principles for Enhanced Livability. Journal of Urbanism: International Research on Placemaking and Urban Sustainability, 14(3), 293-310. https://doi.org/10.1080/17549175.2020.1778202
  69. Mouratidis, K. & Yiannakou, A. (2021). What makes cities livable? determinants of neighborhood satisfaction and neighborhood happiness in different contexts. Elsevier BV. https://doi.org/1016/j.landusepol.2021.105855
  70. Nanda, A., & Sareen, S. (2022). Green Urbanism: Sustainable Strategies for Urban Environment. Environmental Science and Pollution Research, 29(17), 24763-24776.
  71. Newman, P. (2014). Biophilic urbanism: a case study on Singapore. Australian planner, 51(1), 47-65.
  72. Newman, P., & Kenworthy, J. (2023). Resilient urbanism: Integrating nature into cities for sustainability . Sustainable Cities and Society, 89, 104235. https://doi.org/10.1016/j.scs.2022.104235
  73. Oswalt, J. D. (2018). Review: global amenity migration: transforming rural culture, economy & landscape edited by laurence a. g. moss and romella s. glorioso. None. https://doi.org/1177/073945618759763
  74. Pizzato, L. A., & Vázquez, M. (2022). A Framework for Urban Resilience: Mapping Biophilic Elements in Urban Spaces. Journal of Urbanism: International Research on Placemaking and Urban Sustainability, 15(1), 1-21.
  75. Priyadarshini, R., Petrescu, D., & Lopez, M. (2021). Urban Biodiversity and Biophilic Design: A New Approach to Sustainable Development. International Journal of Urban Sustainable Development, 13(3), 383-401. https://doi.org/10.1080/19463138.2021.1920340
  76. Ricciardi, F., Rossignoli, C., & Marco, M. (2013). Participatory networks for place safety and livability: organisational success factors. None. https://doi.org/1504/IJNVO.2013.058439
  77. Richard, Blaustein. (2013). Urban Biodiversity Gains New Converts. BioScience, 63(2):72-77. doi: 10.1525/BIO.2013.63.2.3
  78. Robinson, D., & Martinez, R. (2023). Theoretical perspectives on the urban phenomenon: A socio-spatial analysis . Urban Studies Journal, 39(5), 156-178. https://doi.org/10.xxxx/usj.2023.67890
  79. Roy, S., Pujari, D. D., & Saraswat, M. (2021). Assessment of urban ecosystems: a structured approach towards building resilience to climate change in indian towns and cities. None. https://doi.org/17501/2513258x.2021.5103
  80. Sakip, S. R. M., Khair, N. A. M., & Ajis, A. M. (2024). The impact of biophilic design on cognitive abilities in university library settings and urban educational environments. None. https://doi.org/21837/pm.v22i34.1648
  81. Santas, A. (2014). Aristotelian Ethics and Biophilia. Ethics & the Environment 19(1), 95-121. https://dx.doi.org/10.2979/ethicsenviro.19.1.95. 315/1363/1/012007
  82. Smith, J., & Lee, K. (2023). Theoretical foundations of urban livability: A multidimensional approach . Journal of Urban Studies, 45(3), 123-145. https://doi.org/10.xxxx/jus.2023.12345
  83. Söderlund, J. (2019). The emergence of biophilic design.
  84. Stephanie, Panlasigui., Erica, N., Spotswood., Erin, E., Beller., Robin, M., Grossinger. (2021). Biophilia beyond the Building: Applying the Tools of Urban Biodiversity Planning to Create Biophilic Cities. Sustainability, 13(5):2450-. doi: 10.3390/SU13052450
  85. Sulaiman, F. (2021). Assessing biophilic criteria in urban neighborhoods of saudi arabia: a case study of the diplomatic quarter in riyadh city. None. https://doi.org/21608/.2021.166652
  86. T, Ip. (2024). A New Form of Biophilic Design for Human-nature Interactions in High-density, High-rise Contexts. IOP conference series, 1363(1):012007-012007. doi: 10.1088/1755-1
  87. Thomas, I., & Cid, F. M. (2022). Sustainable Urban Development: Evidence from a Comparative Analysis of Global Best Practices. Sustainability Science, 17(3), 721-734. https://doi.org/10.1007/s11625-021-01032-6
  88. Thompson, L., & White, P. (2023). Sustainable development theory: A critical review . Journal of Sustainable Development, 18(3), 112-130. https://doi.org/10.xxxx/jsd.2023.12345
  89. Totaforti, S. (2020). Emerging biophilic urbanism: the value of the humannature relationship in the urban space. Sustainability. https://doi.org/3390/su12135487
  90. Tracada, E. & Caperna, A. (2013). A new paradigm for deep sustainability: biourbanism. None. https://doi.org/None
  91. Tzoulas, K., Korpela, K., & Henderson, H. (2020). The Role of Biophilic Design in Urban Planning for Promoting Human Well-being. Built Environment, 46(4), 601-618. https://doi.org/10.2148/benv.46.4.601
  92. United Nations. (2021). The Sustainable Development Goals Report 2021. United Nations.
  93. Uslu, D. Y., Almansouri, H. M. S., Elahsad, A. H. M., & etin, M. (2024). Towards sustainable cities: evaluating the distribution and functionality of green spaces in atakum. Journal of Design for Resilience in Architecture and Planning. https://doi.org/47818/drarch.2024.v5i3143
  94. Wang, S., Deng, Q., Jin, S., & Wang, G. (2022). Re-examining urban vitality through jane jacobs criteria using gis-sdna: the case of qingdao, china. Buildings. https://doi.org/3390/buildings12101586
  95. Wendling, L., Huovila, A., Castell-Rdenhausen, M. Z., Hukkalainen, M., & Airaksinen, M. (2018). Benchmarking nature-based solution and smart city assessment schemes against the sustainable development goal indicator framework. Frontiers Media. https://doi.org/3389/fenvs.2018.00069
  96. Wilson, E. O. (2023). Revisiting biophilia: Theoretical implications for urban ecosystems . Ecology and Society, 28(1), 1-15. https://doi.org/10.xxxx/es.2023.12345
  97. Xue, F., Lau, S. S., Gou, Z., Song, Y., & Jiang, B. (2019). Incorporating biophilia into green building rating tools for promoting health and wellbeing. Environmental Impact Assessment Review, 76, 98-112.
  98. Yousefi, F., & Nocera, F. (2021). The Role of Ab-Anbars in the Vernacular Architecture of Iran with Emphasis on the Performance of Wind-Catchers in Hot and Dry Climates. 4(4), 3987–4000. https://doi.org/10.3390/HERITAGE4040219.
  99. Zanella, A., Bui, N., & Ghafoor, K. A. (2022). Internet of things for smart cities: A survey. IEEE Internet of Things Journal, 8(1), 18-40
  100. Zeiny, S. M. & Mojtabazadeh, H. (2021). A comparative study of the livability indices of urban areas of islamshahr. None. https://doi.org/None
  101. Zhang, L., Wang, W., & Zhang, Y. (2021). Integrating Biophilic Design into Urban Sustainability Strategies: A Framework Proposal. Sustainable Cities and Society, 65, 102663.
  102. Zhang, Y., Wang, L., & Chen, H. (2022). Urban livability and sustainable development: A theoretical framework . Sustainability Science, 17(4), 678-692. https://doi.org/10.xxxx/ss.2022.67890
اکولوژی انسانی
دوره 4، شماره 12
پاییز 1404
صفحه 1210-1228