بررسی تأثیر پذیری سبک زندگی در مواجه با توسعه پایداری شهری (مطالعه موردی تبریز )

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
هادی آقایی 1
مهرداد نوابخش 2
سید علی هاشمیان فر 3
1 دانشجوی دکتری جامعه شناسی اقتصاد و توسعه، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
2 گروه علوم اجتماعی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه علوم اجتماعی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
10.22034/he.2025.530370.1116
چکیده
اهمیت روز افزون توسعه پایدار در سطح شهرها نشان از جایگاه مهم شهرهای کنونی و لزوم توجه به پویای و تغییرات آن‌ها در توسعه پایدارکشور ها دارد. بنابراین امروزه در توسعه شهرها، توجه به اصل پایداری هر چه بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد. رفع نیاز های کنونی بدون محرومیت نسل‌های آینده از ضروریات این موضوع است. بنابراین نقش ارزش‌ها، نگرش‌ها و رفتارهای فردی که در شکل‌دهی به سبک زندگی اهمیت دارند در توسعه مؤثر و در تأثیر پذیری از توسعه پایدار مورد تحلیل قرار می‌گیرند. مطالعه حاضر به دنبال بررسی شاخص‌های توسعه پایدار شهر با سبک زندگی می‌باشد، که روش پژوهش پیمایشی و ابزار گردآوری داده‏ها، پرسشنامه است. جامعۀ آماری تحقیق، شهروندان شهر تبریز بودند که با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه 400 نفر به روش نمونه‏گیری خوشه‏ای انتخاب شدند. برای آزمون فرضیات پژوهش، از آزمون ‏تی، همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون و تحلیل مسیر و مدل ساختاری استفاده شد. یافته‏ها نشان داد که شاخص توسعه پایدار شهری بر میزان و نوع سبک زندگی مؤثر می‌باشد، یعنی میزان 28/0=r می باشد. و همچنین ابعاد شاخص‌های توسعه پایدار شهری (اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، زیست محیطی) با میزان سبک زندگی رابطه دارد که به ترتیب 79/0=r و 54/0 =r و 68/0 =r و 50/0 =r می باشد، یعنی با افزایش و کاهش یکی، دیگری نیز دستخوش تغییر می‌گرد. و همچنین تحلیل رگرسیونی متغیر شاخص‌های توسعه پایدار شهری بر سبک زندگی معنادار است، یعنی متغیر شاخص‌های توسعه پایدار شهری قابلیت پیش بینی سبک زندگی را دارد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله English

Investigating the Impact of Lifestyle on Sustainable Urban Development) Tabriz Case Study(

نویسندگان English

Hadi Aghaei 1
Mehrdad Navabakhsh 2
Seyed Ali Hashemianfar 3
1 PhD student in Sociology of Economics and Development, Deh, C., Islamic Azad University, Isfahan, Iran.
2 Department of Social Sciences, R.S.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran
3 Department of Social Sciences, University of Isfahan, Isfahan, Iran
چکیده English

The increasing importance of sustainable development at the city level indicates the important position of current cities and the need to pay attention to their dynamics and changes in the sustainable development of countries. Therefore, today, in the development of cities, the principle of sustainability is increasingly being considered. Meeting the needs of the present without compromising the ability of future generations to meet their own needs is essential. Therefore, the role of individual values, attitudes, and behaviors that are important in shaping lifestyles is analyzed in effective development and in being influenced by sustainable development. The present study seeks to investigate the indicators of sustainable development of the city with lifestyle, which is a survey research method and a questionnaire as a data collection tool. The statistical population of the study was the citizens of Tabriz city, who were selected using the Cochran formula with a sample size of 400 people using cluster sampling method. To test the research hypotheses, t-test, Pearson correlation, regression analysis, path analysis and structural model were used. The findings showed that the urban sustainable development index is effective on the amount and type of lifestyle, that is, the amount is r=0.28. Also, the dimensions of urban sustainable development indicators (economic, social and cultural, environmental) are related to the amount of lifestyle, which are r=0.79, r=0.54, r=0.68, and r=0.50, respectively, meaning that with the increase and decrease of one, the other also changes. Also, the regression analysis of the urban sustainable development indicators variable on lifestyle is significant, meaning that the urban sustainable development indicators variable has the ability to predict lifestyle.

کلیدواژه‌ها English

Development indicators
urban sustainability
lifestyle
urbanization
  1. آقاملایی ، سحر و همکاران (1399)، مدرنیته، فرهنگ مصرفی و سبک زندگی؛ یک تحلیل جامعهشناختی در شهر کرمان، فصلنامه علمی »مطالعات فرهنگ ـ ارتباطات«، سال بیست و یکم، شماره پنجاهویکم، پاییز 99 :228-193.
  2. احمدی، سیروس و همکاران(1392)، بررسی رابطه مسئولیت پذیری و گرایش به صرفه جویی در مصرف آب، جامعه شناسی کاربردی، سال بیست و چهارم ، شماره 50، تابستان 1392، اصفهان.
  3. استونز ، راب ،(1379)،  متفکران بزرگ جامعه شناسی ، ترجمه مهرداد میر دامادی ، نشر مرکز، تهران.
  4. ببی ، ارال (1381)، روش های تحقیق در علوم اجتماعی ، ترجمه رضا فاضل ، سمت ، جلد دوم ، چاپ اول ، 1381،تهران.
  5. تیموری، ایرج و همکـاران(1391)؛ارزیـابی پایـداری اجتماعی با اسـتفاده از منطـق فـازی)مـورد:شـهرتهران ، فصلنامه انجمـن جغرافیـای ایـران، دوره جدید، سال ، 10شماره ، 35زمستان، ص 39.
  6. جهان شاهی ، هاجر و وارثی ، حمید رضا و تقوایی ، مسعود(1400)، سنجش و تحلیل راهبردهای توسعه شهری با رویکرد توسعه پایدار با استفاده از منطق فازی(نمونه موردی: بندر بوشهر)پژوهش های جغرافیای ‌انسانی،‌دوره‌53‌،شمارە‌4‌،زمستان‌1400.
  7. دواس ،دی .ای (1386)، پیمایش در تحقیقات اجتماعی ، ترجمه هوشنگ نایبی ، نشر نی ، 1386 ، تهران.
  8. رهـنما، محمدرحیم ، عباس زاده ، غلام‌ رضا‌ (١٣٨٧). اصول و مبانی مدلهای سنجش فرم کالبدی شهر، مشهد، جهاد دانشگاهی مشهد، چاپ اول .
  9. رحیمی، حسین (١٣٧٨). توسعه پایدار شـهری بـا تـاکید بـر تـوانهای محیطی )مورد شـهر کـاشمر(، رسالۀ دکتری جغرافیای شهری به راهنمایی دکتر حسین‌ شکویی‌، دانشگاه تربیت مدرس تهران .
  10. کلانتری، خلیل ، اسدی، علی و چوبچیان‌ ، شهلا (١٣٨٨). تدوین و اعتبار سنجی شاخصهای تـوسعه پایدار مـناطق روستایی، مطالعات و پژوهشهای شهری و منطقه ای، شماره دوم.
  11. صالحی فرد ، محمد.( 1380) ؛ ارزیابی نقش و جایگاه الگوی توسعه پایدار شهری در ساختار شهرنشینی ایران؛ اطلاعات سیاسی – اقتصادی.
  12. فدرستون، مایک(1383). زیبایی شناختی کردن زندگی روزمره، ترجمه مهسا کرمپور،کتاب ارغنون .
  13. کالینیکوس، آلکس(1383)؛ درآمدی تاریخی بر نظریه اجتماعی، اکبر معصوم بیگی، تهران، آگه، 1383، چاپ اول، ص505.
  14. فالکس، کیت(1390)، شهروندی ، (ترجمه محمد تقی دلفروز )، تهران ، انتشارات کویر.
  15. محمدی آشنانی، محمدحسین ، محمدیآشنانی، علی و حـسنی، الهـام(1387)، پیشـنهاد‌ فرآیند‌ تطبیقی ارزیابی و برنامهریزی محیط زیست جهت توسعه پایدار روستایی در ایران، روستا و توسعه ، شماره ١.
  16. موسی کاظمی محمدی، سیدمهدی (١٣٨٠). توسعه پایدار شهری، مفاهیم و دیدگـاهها، فصلنامه علمی و پژوهشی تحقیقات جغرافیایی، شماره ٦٢.
  17. مهدوی کنی، محمد سعید ( ). 0312دین و سبک زندگی. تهران: دانشگاه امام صادق علیه السلام.
  18. نظامیان پور، طاهره و سلیمی ،لادن و فلاح ، وحید(1398)، توین برنامه درسی مبتنی بر فلسفه برای کودکان پایه چهارم در درس علوم تجربی با تاکید بر کاوشگری علمی ، فصلنامه تحقیقات مدیریت آموزشی ، 10(4)، 37-15.
  19. Amoushahi, Solmaz a, Abdolrassoul Salmanmahiny a, Hossein Moradi b, Ali Reza Mikaeili Tabrizi a, Carmen Galán c(2022).Localizing sustainable urban development (SUD): Application of an FDM-AHP approach for prioritizing urban sustainability indicators in Iran provinces, Sustainable Cities and Society, February 2022, 103592.
  20. Akhtar , shahnaz(2023), Sustainable Lifestyle: A Path towards Environmental Sustainability and Sustainable Development, Management Journal for Advanced Research Peer Reviewed and Refereed Journal ISSN (Online): 2583-1747 Volume-3 Issue-4 || August 2023 || PP. 50-53.
  21. Bandara G.A.I.M ,  alahkoon A.M.A.R.B(2023), SUSTAINABLE LIFESTYLE, J. Res. Technol. Eng. 4 (4), 2023, 225-232.
  22. Droms, C., Stephen, S.A.K. (2015). The effectiveness of social responsibility courses in higher education. Journal of Learning in Higher Education, 11(2): 15-21 Frey, Bruno (2003) Flexible Citizenship For a Global society. Politics, Philosophy and Economics,2(1):93- 114.
  23.  Oreskovic Luka , Gupta Rajat(2022), Enabling Sustainable Lifestyles in New Urban Areas: Evaluation of an‌Eco-DevelopmentCaseStudyin‌‌the , UK, Sustainability 2022, 14(7),4143; https://doi.org/10.3390/su14074143
  24. Stevenson, N., 2003. Cultural Citizenship in the `Cultural' Society: A Cosmopolitan Approach Citizenship Studies. VOL 7(PART 3), 331-348
  25. Griffin, W. Ricky, Ebert, J., Ronald, Business, N.J: Prentice Hall inc, 1993.
  26. Craddock, N., Spotswood, F., Rumsey, N.,Diedrichs, P.C. (2022). “We should educate the public that cosmetic procedures are as safe as normal medicine”: Understanding corporate social responsibility from the perspective of the cosmetic procedures industry. Body Image. 43: 75-86.
  27. Bell.S&Morse.S.(2003),Measuring Sustainability:;Learning From Doing.Routledge Press,London,206 pages.
  28. Bloomfield, Bianchini (2001) Cultural Citizenship and Urban Governance in Western Europe
  29. Miller,Seumas.‌(2004). Social Action: A Teleological Account,Published By The Press Syndicate Of The University Of Cambridge.
  30. Hosseini, S. H., Karimzadeh, H., Mireh, M., (2011), "Analysis of sustainable development levels of Sabzevar city", Journal of Geographical Studies in Arid Zones, 3: 15-32. [In Persian].
  31. Rahimi Hamed, Mostafa Behzadfar2*, Akbar Abdollahzade Taraf(2023), Operational indicators of sustainable urban development in suburban areas (Case study: District 22), Int. J. Urban Manage Energy Sustainability, 4(2): 62-73, 2023.
  32. Paola Palacios Garay, J., Zavaleta Oliver, J.M.,Chaccara Contreras, V. (2021). Social responsibility in university students according to gender and age. Health Education and Health Promotion, 9(Special
  33. Issue): 513-519.
  34. Pripco, C. (2005). Sustainable Development, Available at: www.ingham.org/ce/CED/article
  35. Turner.B and Rojek. C. (2001). Society and Culture: Principles of Scarcity and Solidarity, Published in association with Theory,Culture & Society, Nottingham Trent University SAGE Publications,ondon.
  36. Idrissi, H., Engel, L.C., Benabderrazik, Y.(2021). New visions for citizen formation:An analysis of citizenship education policyin Morocco. Education, Citizenship andSocial Justice, 16(1): 31-48
  37. Schwartz, S. H. Clausen, G. T. (1970) "Responsibility, Norms and Helping in an Emergency", Journal of Personality and Social Psychology, No.16, PP 299-311.
  38. Singh.R.K.et al(2012),An overview of sustainability assessment methodologies.Ecological Indicators 15,pp281-299.Journal homepage:www.elsevier.com/locate/ecolin d.
  39. Mahmoudi, S., Mahdavi, S., Malekie, M., (2015), "Evaluating the equality, inequality and accessibility of Tabriz municipalities using the topsis method", The first national conference on earth sciences and urban development, 28 May 2015.
  40. Nastaran, M., Abolhasani, F., Iezadi, M., (2009), "Application of TOPSIS technique in       analyzing and explaining the development of urban areas case study: urban areas of Isfahan",Journal of Geography and Environmental Planning, 38 (2): 84-85. [In Persian].
  41. Nikpour, A., Maleshahi, G., Razigei Remi, F., (2015), "Evaluation of sustainable developme ntindicators with emphasis on justice in distribution of services: Case Study: Babol Township ",Journal of Urban Planning and Research, 22: 138-120. [In Persian].
  42. Somekawa,Takahiro Miura hok Katsumata(2019), The relationships among frailty index, various physical ,psychological, lifestyle related factors, and social connection in Japanese elderly womwn, Maturitas,Volume 124,june 20198,page158.
  43. Rachmad, Yoesoep Edhie. (2022). Social Accountability Theory. Amersfoort Middeleeuws Boek Internationale Uitgeverij, Speciale Editie 2022. https://doi.org/10.17605/osf.io/9x8cg.
  44. Y. Chen, (2023),Impact of China's marine governance policies on the marine ecological environment – a case study of the Bohai rim,Ocean Coast Manag.
اکولوژی انسانی
دوره 4، شماره 12
پاییز 1404
صفحه 1291-1305